Włodzimierz Jan Zakrzewski

Co powiedział artysta?
30.09–10.11.2021

Włodzimierz Jan Zakrzewski nie jest twórcą wylewnym, jego dzieła są emocjonalnie powściągliwe, więcej zakrywają niż pokazują. Mimo wielkiego dorobku, jego skłonność do przetwarzania wyjściowych danych, kumulowania ich i wlewania w ciasne formy wydaje się coraz bardziej znamienna; im więcej ma do powiedzenia, tym mniej pokazuje.

On – artysta próbował tylko zostawiać ślady na drodze docierania do własnych malarskich konkluzji, mierząc się z klasyką, potem z reduktywistycznym konstruktywizmem. Owszem, jego wczesne obrazy stanowią zapis trapiących go dylematów; roztrząsał wówczas możliwości utrzymania się przy zmęczonym przez tysiąclecia istnienia malarstwie. A potem również ze światem i samym sobą. 

Luki w pamięci (1980-2020), są monumentalną reinterpretacja Poliptyku (1980), którego dwie części pojawiły się w holenderskim domu aukcyjnym jako autonomiczne obrazy. Po czterdziestu latach autor powrócił do tych elementów, nadbudowując kolejne– urozmaicone o doświadczenie pokoleniowe–narracje. Często odchodził od klasycznej formy obrazu na rzecz rozbudowanych, multimedialnych aranżacji z użyciem światła i dźwięku. Potem, bogatszy o te doświadczenia, powracał do klasycznych technik malarskich tworząc „pamiętające je” obrazy i rysunki. 

W latach 90. artysta po raz pierwszy wprowadził do swojego malarstwa pejzaż. W Warwick (1996) nieobecny dotychczas motyw, przybiera postać pocztówkowych wspomnień, pamięć miejsc odbija się echem konturów budynków, który wyziera spod zapisanego ekspresyjnym gestem uczucia. 

W roku 2020 Zakrzewski obchodził pięćdziesiątą rocznicę ukończenia warszawskiej ASP., lecz pandemia nie jest dobrą porą na huczne świętowanie jubileuszu. Choć na przekór dramatycznej rzeczywistości powstały wielobarwne Santa Catarina Notes (2020/21), które artysta opisuje jako manifestację wolności. Wystawa jest próbą rozwikłania przynajmniej kilku najważniejszych wątków w jego twórczości i stworzenia na ich podstawie krótkiego, ekspozycyjnego eseju, wizualnego haiku, które w syntetycznej formie przybliży widzowi istotę postawy tego twórcy.